طراحی و ساخت قالب ارتباط نزدیکی با پردازش پلاستیک دارد. موفقیت یا شکست پردازش پلاستیک تا حد زیادی به تأثیر طراحی قالب و کیفیت ساخت قالب بستگی دارد و طراحی قالب پلاستیکی بر اساس طراحی صحیح محصول پلاستیکی است.

عناصر ساختاری که در طراحی باید در نظر گرفته شوند قالب های پلاستیکی عبارتند از:

①سطح جداکننده، یعنی سطح تماسی که در آن قالب و پانچ با یکدیگر همکاری می کنند، زمانی که می میرند بسته است. انتخاب موقعیت و فرم آن تحت تأثیر عواملی مانند شکل و ظاهر محصول، ضخامت دیواره، روش قالب گیری، فناوری پس از پردازش، نوع و ساختار قالب، روش قالب گیری و ساختار دستگاه قالب گیری است.

② قطعات ساختاری، یعنی لغزنده ها، قسمت های مایل، بلوک های مستقیم و غیره قالب های پیچیده. طراحی قطعات ساختاری بسیار حیاتی است که به طول عمر قالب، چرخه پردازش، هزینه، کیفیت محصول و غیره مربوط می شود. بنابراین طراحی ساختار هسته قالب پیچیده به توانایی جامع بالاتر طراح نیاز دارد و ساده تر را دنبال می کند. بادوام تر و تا حد امکان مقرون به صرفه تر. طراحی.

③دقت قالب، یعنی اجتناب از گیر کردن، قرارگیری دقیق، پست های راهنما، پین های تعیین موقعیت و غیره. سیستم موقعیت یابی به کیفیت ظاهری محصول و کیفیت و عمر قالب مربوط می شود. با توجه به ساختارهای مختلف قالب، روش های موقعیت یابی متفاوتی انتخاب می شود. کنترل دقت موقعیت یابی عمدتاً به پردازش بستگی دارد. موقعیت قالب داخلی عمدتاً توسط طراح برای طراحی یک موقعیت معقول تر و با تنظیم آسان تر در نظر گرفته می شود. راه.

②سیستم دروازه، یعنی کانال تغذیه از نازل ماشین قالب گیری تزریقی به حفره، شامل کانال اصلی، رانر، دروازه و حفره مواد سرد. به طور خاص، انتخاب موقعیت دروازه باید به پلاستیک مذاب کمک کند تا حفره را در یک حالت جریان خوب پر کند، و مواد سرد جامد و دروازه متصل به محصول به راحتی از قالب خارج می شوند و زمانی که قالب خارج می شود، خارج می شود. باز شد (جریان گرما به جز مدل های دائو).

③ نرخ انقباض پلاستیک و عوامل مختلفی که بر دقت ابعادی محصولات تأثیر می‌گذارند، مانند خطاهای ساخت و مونتاژ قالب، سایش قالب و غیره. نیز باید در نظر گرفته شود. تکنولوژی طراحی به کمک کامپیوتر به طور گسترده در طراحی قالب پلاستیکی استفاده شده است.